مِه آوال

 

بـوجــور آمــؤنــدره بـاز گــول ِ پـونه

تِــه اون سورخ لبانه خیس ِ سونه

چِرِه واستی بوخورم غورصه و غم

تِــه مــاچـی تـا مِـه آوالَ چاکـونه !

....................................................................................................................

واگردان فارسی :

باز هم گل پونه دارد در می آید

آن لبان ات مثل توت وحشی تمشک است

چرا باید غم و غصه بخورم

وقتی که بوسه ات ، حال ام را می سازد !

/ 1 نظر / 2 بازدید
بیتااا

سه لام... احسنت به این قلمتان....