لوچان

اَ شعر َخایلی زماته بینیویشته دأرم ، هیجا چاپ نوکوده دأرم ،

هَتو مِه سینه و مِه دفتر ِ مئن نَهَه. خسسم پارا کنم فیشانم،

ایتا مِـه ر ِفقان بوگوفت : « فیشادان نوا ، بزن تِه وبلاگ ِ مئن ،

بدأ  هویا بمَنه»، منم هَه کارا بوکودم. اینشالا ادبیات و اخلاق ِ

اوستادان ! مِه عوذرَ قوبیل بُکُنَد :

 

 

 

 

بیدامه خایلی خایلی سورخ گولان

نیدامه سورخ گول مَثل تِـــه جولان

تِــــه خنده پول و مول داران ِ شینه

تِــــــه لوچانَ دینَد ، امّا بی پولان !

 

..........................................................................

واگردان فارسی :

 

گل های سرخ بسیار زیادی دیده ام

گل سرخی شبیه گونه های ات ندیده ام

خنده هات برای پول دارها و مال دارهاست

اما ابرو نازک کردن و خشم نگاه ات را،بی پول هامی بینند!

 

 


/ 0 نظر / 17 بازدید