گیلکی را این طور می نویسم . (1)

مضاف و مضاف الیه :

اضافه دارای دو رکن است 1- مضاف 2- مضاف الیه 

مثل : حسن ِ کیتاب

که در عبارت بالا « کیتاب » مضاف و «حسن »مضاف الیه است . کیتاب

را از این جهت مضاف می گوئیم که به حسن اضافه شده یعنی نسبت

داده شده به عبارت دیگر تعلق کیتاب را به حسن منسوب کرده است و

در گیلکی برخلاف فارسی مضاف االیه مقدم بر مضاف است *

حال مضاف و مضاف الیه در نوشتار  گیلکی ، توسط گیلکان به سه نوع

نوشته می شود:

الف - حسنه کیتاب

ب - حسنَ کیتاب (شیوه کتابت مجله گیله وا ، باعلامت هفت مخصوص)

پ - حسن ِ کیتاب 

 

گزینه ی الف :

اما اگر بخواهیم مضاف و مضاف الیه را به گونه ی الف بنویسیم ، مثلا"

کیتاب ِ وحید و سعید و طاهر را می نویسیم :

 وحیده کیتاب 

 سعیده کیتاب 

 طاهره کیتاب 

که در موقع خوانش برای خواننده عبارت مفهوم نیست که آیا کیتاب

سعید است یا سعیده ، وحید است یا وحیده ، طاهر است یا طاهره .

حال اگر اسامی مزبور سعیده و وحیده و طاهره باشند . در موقع نوشتن

با نوشتا ر گزینه ی الف به مشکل مواجه می شویم و خواننده متن مان

را با مشکل مواجه خواهیم کرد . پس نوشتن با گزینه ی اول یعنی «

حسنه کیتاب » برای بنده مورد قبول نمی باشد .

 

گزینه ب :

اما در تلفظ رشتی و نیز شیوه ی کتابت گیله وا ، گزینه ی دوم یعنی

گزینه ی «ب» مورد استفاده قرار می گیرد مثل : 

حسن َ کیتاب  یا حسین َ لیباس

 که این گونه نوشتار مورد پذیرش بنده نیست ، نیز مورد ردّ من هم واقع

نمی شود . همانطور اگر یکی به صورت ضمّه بنویسد مثل «حسن ُکیتاب

» که می تواند مورد رد و قبول بنده نباشد و نویسنده خود آزاد است .

 

گزینه ی پ:

اما باقی می مانَد گزینه ی سوم یعنی گزینه ی « پ » که مورد قبول

بنده واقع شده است . بنده در نوشتار گیلکی ام به این نتیجه رسیده ام

که مضاف و مضاف الیه را با علامت کسره بنویسم . نیز همین مورد را در

مورد صفت و موصوف رعایت می کنم که در آینده در مورد آن خواهم

نوشت . تصمیم دارم سلسله نوشتاری را با عنوان « گیلکی را این طور

می نویسم » برای خوانندگان محترم نگاشته و نظرات بنده را ارائه دهم .

که این ها درک و تجربه های شخصی بنده است که در هنگام نوشتار با

آن ها برخورد داشته ام . نیز تکمیل آن در حد امکان ، با منابع و مآخذ

موجود است . هیچ گونه ادعای فضل و علمی در آن ندارم .امیدوارم

کاربران محترم بنده را در این امر خطیر یاری فرماینند.

 

* منبع و ماخذ مورد استفاده کتاب« دستور زبان گیلکی » استاد جعفر بخش زادمحمودی ضیابری

 


 


/ 3 نظر / 7 بازدید
نادر

سلام چناب کاس آقا لطف بفرمایید : اولا" گیلکی زبان است یا گویش؟ دوما" وجوه افتراق و تشخیص زبان و گویش چیست؟ من همیشه در تشخیص این دو دچار مشکل میشوم . چون چهارچوب اصلی آنها را نمی شناسم. باور بفرمایید تا به امروز من به زبان بودن گیلکی تردید دارم.

رضاطاهری آبکنار

درود بر آقا نادر، قبل از اینکه کاس آقا وارد بحث فنی سؤال شما بشوند ، می خواستم یک تعریف عامیانه عرض کنم. در جایی خواندم که اگر غالب جملات و واژه ها برای جمعی فابل فهم باشد و دیگران نتوانند مفهوم کلی آن جملات و واژه ها را درک کنند ، آن ها در واقع دارای یک زبان مستقل هستند ، در غیر این صورت به آن گویش گفته می شود.

نادر

سلام همین تعریف عامیانه از زبان و تفاوتش با گویش را آقای طاهری برایمان نمی نوشت معلوم نبود باید به کی پناه ببریم. یا غیاث المستقیثین !!