گیلکی را این طور می نویسم 2

صفت و موصوف در زبان گیلکی :

در زبان گیلکی برخلاف فارسی صفت مقدم بر موصوف است . در زبان

فارسی حرف آخرموصوف که مقدم بر صفت است مانند مضاف فارسی

مکسور می شود . مثل کتاب ِ خوب اما در زبان گیلکی حرف آخر صفت

که مقدم بر موصوف است نیمه مفتوح تلفظ می شود و تلفظ آن طوری

است که گمان می رود که به آن (ه)غیر ملفوظ ماقبل نیمه مفتوح اضافه

شده باشد . مثل  کتاب خوب (خوبه کیتاب ) یا گل سرخ که در گیلکی

(سورخه گول ) نوشته می شود . لذا می توانیم مثلا" گل سرخ و پیرهن

سبز و گل زرد را به سه صورت زیر بنویسیم :

الف :

سورخه گول - سبزه پیرهن (پراهان گیلکی ) - زرده گول

ب:

سورخ َ گول - سبزَ پیرهن - زردَگول

پ:

سورخ ِ گول - سبز ِ پیرهن - زرد ِگول

 

 کاربرد گزینه ی اول :

 بر این باورم که اگر به دنبال صفت (ه) افزوده شود . در درک معنا خواننده

دچار اشتباه خواهد شد . مثل سبزه پیرهن یا زرده گول که اولی به

معنای پیرهن سبزه و دومی به معنای زرده ی گل می شود ،  در ادامه

اشتباهات بسیاری از این دست ظهور خواهد کرد .بنابراین از گزینه ی

الف در نوشتار گیلکی استفاده نمی کنم .

 

گزینه ی ب :

 

 کاربرد گزینه ی ب اگرچه در نظر اول خالی از اشکال به نظر می رسد . 

اما در حین کاربرد آن مشکلات نوشتاری بروز می نماید . مثال سورخ َ

گول یا سبزَ پیرهن (پراهان ) ، می دانیم که در زبان گیلکی اغلب به

جای فعل «است » فارسی از فتحه استفاده می شود . مثلا به جای

اینکه بگوئیم «گل سرخ است » در گیلکی می گوئیم : سورخ َ گول یا

وقتی می گوئیم « سبز َ پراهان (پیرهن) » معادل فارسی آن یعنی

پیرهن سبز است می شود . یا به عنوان مثال وقتی می نویسیم مِرسَ

تیان یعنی دیگ از نوع مسی و از جنس مس است .لذا بنده در نوشتار

گیلکی گزینه ی «ب » را به کار نمی برم .

 

گزینه ی پ:

 

 حال می ماند گزینه ی « پ » که به نظرم درست ترین و مناسب ترین

گزینه ی نوشتار صفت و موصوف است لذا هنگام نوشتار گل سرخ و

پیرهن سبز و گل زرد می نویسم سورخ ِ گول - سبز ِپیرهن (پراهان ) -

زردِ گول...

 

* ماخذ مورد استفاده کتاب دستور زبان گیلکی استاد جعفر بخش زاد محمودی ضیابری



 

/ 1 نظر / 5 بازدید
نادر

کاس جان سلام میشه بفرمایید ناشر کتاب مورد اشاره شما کیست؟ به عبارت دیگر چگونه میتوان این کتاب را تهیه نمود؟